๑۩۞۩๑ Paman or Mam@man ๑۩۞۩๑

จบกันซะที กับชีวิตในม.

       ขึ้นชื่อเรื่องอาจจะดูโหดร้ายไปหน่อยนะ  ดูเผินๆเหมือนรู้สึกแย่เต็มทนกับการเรียนในมหาลัย      ไม่เลยยยย...  ไม่ใช่เลยครับ    ชีวิตใน ม.เกษตรศาสตร์  4 ปีของผมนั้น  ถือว่ามีความสุขเหลือล้น    สิ่งต่างๆมากมายเข้ามาในชีวิตให้พบเจอ    ดีบ้าง...ร้ายบ้าง  ปนเปกันไป

ทั้งชีวิตแบบตั้งใจเรียนให้ได้สมกับเป็นนิสิตรา  (ถึงแม้จะฟลุ๊กเข้ามาเรียนได้ เพราะโควตาใจถึงก็เถอะ)  หรือชีวิตแบบเสเพลเล็กๆ  กินเหล้าเมาทุกวัน      ไอ้ที่ว่าเสเพลเล็กๆก็เพราะว่าถึงมันจะดูแย่ยังไงมันก็ยังมีสติอยู่น่ะซี...    ประมาณว่า  ตูรู้น่า.... ว่าตูทำไรอยู่อ่ะเฟ้ยยย    ถึงแม้ว่าบางทีเหตุผลเหล่านั้นมันเป็นเหตุผลที่คิดขึ้นมาเพื่อเข้าข้างตัวเองก็ตาม

    แต่มันก็ถือว่าคุ้มแสนคุ้มเลยทีเดียวกับชีวิตในรั้วมหาลัย    นี่ว่ากันจริงๆ ยังไม่พูดถึงเรื่องหญิงนะเนี่ย 555   ว่าถ้านับกันจริงๆแล้ว มันมีกี่คนกันวะ ที่เข้ามาเกี่ยวพันกับในชีวิตเรา  ลึกซึ้งบ้าง ฉาบฉวยบ้าง  เป็นแฟนเป็นกิ๊กกันบ้าง   หรือเป็นแบบไม่ต้องรู้ว่าเราคบกันแบบไหนบ้าง เอิ๊กๆๆ    หรือบางทีจะเป็นแค่คู่....  ก็ตามที 55         เอาเป็นว่าอย่าไปนับมันเลยน่า... ผ่านแล้วผ่านไปเนอะ  เดี๋ยวเขียนไปเรื่อยๆถ้าไอ้คนไหนมันยังไม่ออกไปจากชีวิตเดี๋ยวมันก็โผล่ขึ้นมาเองแหละ  อาจจะมีเล่าแซมๆ  เล็กน้อย   ไว้เตือนตัวเองเผื่อลืมในภายภาคหน้า

                 ทำให้หน้าที่ต่อมาก็คือการหางานหาการทำ    มีคนหลายคนถามว่าจะทำงานไรวะ     เฮ้อ..... แล้วกูจะตอบอะไรมึงล่ะวะ  กูยังไม่รู้ตัวเองเลย     เซ็งเป็ดฉิบ...    แต่เราก็สมัครไปเรื่อยๆแหละ  ดูจากในเว็บสมัครงานทั่วไปนี่แหละ  หว่านไปทั่วเลย  อันไหนน่าสนใจก็สมัครมันเลย   ตอนนั้นในใจคิดว่า ทำงานไรก็ได้วะ เอาให้มันได้ก่อนเหอะ  ซักหมื่นสามขึ้นก็ OK แล้วล่ะ

            อาจจะด้วยประวัติค่อนข้างดี   กิจกรรมในมหาลัยทำไว้เยอะ   เด่นๆก็เยอะ  ไม่เด่นแต่โม้ให้มันเด่นได้ก็เยอะ     Dutchie Boy หัวขี้..ก็เป็นมาแล้ว   งานพิเศษระหว่างเรียนก็กระแดะทำมาเยอะแยะอีกนั่นแหละ   ทั้งๆที่จะว่าไปตามจริง แต่ละงานมันก็ทำแค่ช่วงสั้นๆ  เอาดียังไม่ได้ซักอย่างเลย   วัดกันได้ที่ไหน  แต่ก็เอาเถอะถือว่าพอมีวัตถุดิบเอาไปแปลงๆ แต่งๆหน่อย  มันก็ออกมาเป็น Profile  ที่ดีเหลือเชื่อออออ       บวกกับคุณสมบัติสาลิกาลิ้นทองที่มันติดตัวมาตั้งแต่เกิด(ที่แอบเคยคิดว่าเป็นมรดกที่มีค่ามากที่สุด ที่พ่อแม่ทำให้มา 55 )     จึงกลายเป็นบุคคลที่ขายได้ไปในทันควัน     

            ก็ไอ้ตรงที่ว่าพอขายได้นี่แหละน๊า..  มันจึงทำให้ต้องเหนื่อยไปสัมภาษณ์ซะขาลากเลย   จะว่าสนุกก็สนุกนะ  แต่ว่ามันเหนื่อยจนลืมสนุกไปเลยล่ะ   จริงๆบางทีแอบคิดเหมือนกันนะ ว่าที่มันเรียกไปนี่ มันสนใจจริงเปล่าวะ หรือแค่ว่ามันอยากเห็นหน้าเราว่า  ไอ้นี่มันเป็นไงวะ  มันจะหล่ออย่างที่คิดหรือเปล่าวะ  555  

               ไปที่แล้วที่เล่า  ก็สัมภาษณ์แล้วเขาก็สนใจดีนะ   แต่บางบริษัทก็มีปัญหาเรื่องเงิน ไม่รู้มันจะกดไปไหน  เราไม่พอใจอ่ะ  ก็เลยดูไปเรื่อยๆ     บังเอิญประจวบเหมาะกับที่มีพี่ที่ตึกพักคนนึง  ชื่อว่า บังอัพ   (เป็นอิสลาม)  มาพูดเข้าหูว่า ประวัติเอ็งดีแบบนี้ทำไมไม่เข้าบริษัทใหญ่ๆ ที่เป็นพวก Premieum วะ   พวก ปตท.  พวกปูน  ไรเงี้ย  สวัสดิการมันดีนะเว้ย    เอ้อ. เราลืมนึกไปเลยเรื่องสวัสดิการเนี่ย    ตอนนั้นในหัวคิดอยู่แต่ว่าอยากไปขายยา   เพราะเห็นเพื่อนไปขายแล้วได้เงินดีมากๆ    แต่เราก็ติดที่ไม่มีรถ   แล้วก็ไม่ค่อยรู้จักอะไรเท่าไหร่   ก็เลยได้แค่อยาก ยังไม่ได้มุ่งไปเต็มตัว   แต่ว่าก็มีสมัครไว้บ้าง  ก็ต้องรอผลเหมือนกัน   

              พอได้ฟังบังอัพ พูดเรื่อง บริษัทปูนแล้ว  โอ้โห... ตาลุกวาวเลยครับท่าน    ประมาณว่า  โห..... มันดีขนาดนั้นเลยเหรอวะ  ได้รถ  ได้มือถือ  ได้โน้ตบุ๊ค  แล้วยังไม่อื่นๆอีกอ่ะ..    จริงๆไอ้แมนได้ยินแค่รถ  ผมก็แทบจะก้มกราบขอให้เขารับผมเข้าทำงานได้เลยทีเดียว    แต่ก็อย่างว่าล่ะครับ  คนเราหวังไว้สูงเกิน  แล้วเมื่อพลาดมา  ความผิดหวังมันก็สูงตามไปด้วยล่ะครับ

            ก็ตอนนั้นดันโชคดีนิดนึง  ปูนเรียกไปสัมภาษณ์ครับ  ดีใจมากก   เป็นของ CPAC น่ะ   ซึ่งดูแลธุรกิจ คอนกรีตของซีเมนต์ไทย      พอฝ่ายบุคคลเข้าโทรมา   เป็นผู้หญิงด้วยครับ.. ยิ้มเลย ของแบบนี้มันถูกกันพอดีใครก็รู้ 555    เธอชื่อพี่ขวัญครับ   ฟังจากเสียงแล้วก็คิดว่ารุ่นคงไม่ต่างกันกับเรามากนักหรอก  ได้ทีไอ้แมนก็ Solo เลยครับ   หยอดนั่นหยอดนี่เข้าไป   หวานซ๊า....  ทั้งๆที่ยังไม่ทันได้เห็นหน้าพี่แกเลยว่าเป็นยังไง  แต่ก็เอาเถอะวะ  โอกาสอย่างนี้ ทำไรได้ก็ต้องรีบทำ   ถามหมาดเลย เทคนิคอะไรบ้างที่จะทำให้เอาชนะในกรรมการได้      เราก็เตรียมตัวไปเต็มที่เลยครับ   พอถึงเวลาวันที่เราไปสอบสัมภาษณ์น่ะ  ก็ได้เจอกับยายขวัญนี่แหละ    ก็อ่ะนะ .. ถึงไม่สวยมากแต่ก็ไม่เลวหรอก   

            บอกตามตรงครับ ว่าวันนั้นมั่นในไปพอสมควร   แต่ผลที่ได้ซิครับ  ... ปรากฎว่าเราไม่ผ่านครับ  ทั้งที่ตอนแรกนึกว่าผ่านแล้ว   เพราะตอนอยู่ในห้องนั้นบรรยากาศดีมากครับ ทุกอย่างออกมาดีหมด    ตอนหลังเลยแอบไปถามพี่ขวัญว่า  ทำไมอ่ะ...   ก็ได้ข้อสรุปมาว่า   ทุกอย่างดีหมดครับ (อันนี้เอามาจากในใบที่คณะกรรมการเขา คอมเมนท์เลยนะ)  แต่ติดอย่างเดียว   เขาว่าดูหน้าตาดี   กลัวจะเป็นคนสำอางเกินไป  กลัวออกแดดไม่ได้    โอ้ว..แม่เจ้า    ก็แสดงว่าเขามองว่าเราอาจ แอ๊บแมนนนน   แต่ที่จริงเป็นตุ๊ดซี่น่ะซิ    โหเรานี่ถึงกับเซ็งเลย  บ่นกับตัวเองให้ใจเย็นๆ แบบเข้าข้างตัวเองให้ใจชื้นขึ้นมาบ้างว่า   “ กูหล่อนี่กูผิดด้วยเหรอวะ  สาดดดดด”  5555

               ก็ผ่านพ้นไปสำหรับความหวังที่คิดไว้ เราก็เลย ต้องหางานใหม่  สมัครไปเรื่อยอีก  ซึ่งในตอนนั้นก็ยังตอบตัวเองไม่ได้ว่าเอาไงดี    เครียดดดด เพราะหวังไว้สูงงง      บวกกับอีตอนนั้น คบหญิงอยู่คนนึง  ก็ไม่เชิงแฟนนะ คบๆกันนี่แหละไม่รู้เป็นไรกันดี  น่ารักดี  เจอที่ตอนไปทำงานโรงแรมก่อนเรียนจบ   เธอชื่อปลา    ตอนช่วงนั้นก็หวีตกันดีนะ   แต่ข้อเสียของยายนี่ที่เราเห็นแล้วแหมมมม.. ก็คือ  ไม่เคยให้กำลังใจอะไรกันเลย  ไม่เคยมั่นใจเลยว่าเราต้องทำได้   ตัดกำลังใจเราตลอด   Fail ไปเยอะเหมือนกันช่วงนั้น  นี่อาจจะเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้เลิกกันในเวลาต่อมามั้งงง

               กลับมาเรื่องงานต่อ ... หลังจากนั้นเราก็ไปสมัคร ที่ Fitness First  ฟิตเนสชื่อที่หนึ่ง แต่ไม่รู้มันหนึ่งจริงเปล่า..  ไปเป็น Sale นี่แหละ   ก็สรุปว่าเขารับแหละ   ให้เริ่มงานได้เลยในเดือนต่อมา   ตอนนั้นก็ไม่รู้หรอกนะว่าตัดสินใจถูกหรือเปล่า  ที่ทำที่นี่  เพราะว่าเงินเดือนที่ได้น่ะ มันแค่  8 พันเอง  แต่ถ้าพูดถึงค่าคอมก็มากพอดูนะ  ได้หลายตังค์เหมือนกัน สำหรับคนที่เขาทำๆกันอยู่    แต่ทำไงได้ล่ะวะ เอาก็เอาละเนอะ  เพราะนี่ก็ปาเข้าไปปลายเดือนแล้ว ยังหาที่สิงสถิตไม่ได้เลย   

              พอรู้ว่าตัวเองต้องทำงานอะไร   ก็เริ่มสบายใจขึ้น....    วันนั้นเลย Pack กระเป๋าไปเที่ยวชะอำให้ชุ่มปอด  กับปลาแล้วก็เพื่อนๆ ซุปเปอร์แก๊งค์  ที่  ร.ร.พระปฐมกันต่อเลยยยยยย  

                                                                                                                                                          จบ... ตอน จบกันซะที กับชีวิตในม.

                                                                                                                                                                            Mam@man

ไม่ได้อัพคราวนี้ตั้งสิบวันแน่ะ พักนี้คงเริ่มขี้เกียจอัพแล้วอ่ะ
คงเหมือนกับที่เขาว่าแหละว่าตอนแรกๆน่ะ จะอยากอัพทุกวัน

แต่พอผ่านไปซักพักเลิกเห่อแต่ยังไงไม่ทิ้งแน่นอน

จะคอยมาเล่าเรื่องให้ฟังเรื่อยๆ เผื่อบางคนอยากรู้ว่าเราเป็นไงบ้าง
เขียนไดอารี่ในสมุดคนเดียวแล้วไม่ได้บอกใครมันเหงาเลยใส่สเปซด้วย

เริ่มเลยล่ะกันเนอะ  ถัดจากบล๊อคที่แล้ว เรือ่งงานวันเด็กที่สยามพารากอน
วันนั้นสนุกดีนะ ใครไปมาคงจะเห็นแล้ว แต่ร้อนมากไปหน่อย 
วันอังคารก็ไป สวัสดีปีใหม่คุณแดงกับพวกดัชชี่ทีม 
ส่วนวันพุธ ไปลงทะเบียนที่รามมา  ไม่รู้เป็นไงที่รามเนี่ย
เรียนไปเรียนมามันไม่กระเตื้องเลย   เอาน่ะเนอะ  ยังไงก็ต้องจบ

ส่วนวันพฤหัสถัดมา ก็ไปงานแถลงข่าว Top Award 2006
ที่สยาม ตอนเย็น ไปกับยายผึ้ง ลำบากมันหน่อยที่ต้องช่วยขับรถมารับ
ไอ้เด็กเกษตรคนนี้ด้วย ก็ไปด้วยกันแต่แยกย้ายกันหลังเลิกงาน

ก็ไปเดินซื้อเสื้อสูท แบบคล้ายๆjacket น่ะ 
เพราะว่าวันศุกร์เขามีงานเลี้ยงช่อง 7 ที่เซ็นทรัล ก็เลยต้องหาชุดหน่อย
แต่ไม่รู้จะซื้อที่ไหน  ก็เลยเริ่มปฏิบัติการหาชุด   ก็เลยเริ่มที่ MBK
ก็ไม่ได้อีกมีแต่แพงๆ   เลยไปต่อที่ประตูน้ำเพราะเคยเห็นพี่แมน การิน
บอกว่าที่นี่ถูกดีแล้วก็สวยด้วย เลยไปดู แต่มัน ทุ่มกว่าๆแล้วอ่ะ
เดินก็ไม่เป็นเพราะไม่เคยไปก็เลยไม่ได้อีก กะจะไปดูที่สะพานพุทธต่อ
พอนั่งรถมาถึงอนุสาวรีย์ชัย  ก็เดินเล่นเข้า เซนเตอร์วัน 
ได้เลยชุดนึง  หกร้อย ฮ่าๆๆ สบายไป

แต่ปัญหามันอยู่ที่ว่าจะได้ใช้ชุดนี้ในวันศุกร์หรือเปล่าน่ะซี๊
ก็เพราะว่างานที่ว่านี่มันดันไปตรงกับงานขันโตกที่ม.เกษตรอ่ะดิ

เล่าก่อนแล้วกันว่างานขันโตกนี่เป็นไง 
คือเป็นงาน ของชมรมชาวเหนือที่ ม.เกษตรนี่แหละ  เขาจะมีทุกปีเลย
ในงานก็จะมีขันโตกที่มีอาหาร แล้วก็สาโท อะไรเงี้ย เต็มเลย
นั่งกินกับพื้น  มีเวทีการแสดงแสดงแบบชาวเหนือน่ะ  สวยดี   
อะไรประมาณเนี้ย นึกภาพเอาเองบางคนเคยสัมผัส
นึกถึงตอนไปเก็บตัวดัชชี่ที่ เชียงรายเลยแหละ บรรยากาศได้

แล้วงานนี้มันมาเกี่ยวกับแมนก็ตรงที่
น้องที่หอในที่อยู่ตึก 15 ด้วยกันเนี่ยมาบอกไว้ตั้งแต่เดือนที่แล้ว
ว่าขอให้พี่แมนมาช่วยถือขันโตก ในขบวนหน่อย  
มันก็น้องตึกเราน่ะนะ ยังไงก็ต้องได้อยู่แล้ว
ก็ไม่รุ้หรอกว่า มันจะซ้อนงานกัน
ก็เลยกะว่าจะรีบเดินงานขันโตกให้เสร็จแล้วจะไปต่อที่เซ็นทรัล
ไหนๆก็ซื้อชุดมาแล้วเนอะ

 พอถึงงานจริงๆ  ก็นัดไปแต่งตัว ต้องใส่ชุดแบบเจ้าพม่า
อะไรด้วยนี่หละ  แล้วก็ถือขันโตก
ที่งานนี่มีแต่คนน่ารักจริงๆนะ คนที่แบบว่าอยู่ที่เกษตร
แล้วเราเคยมองๆน่ะว่าน่ารัก มากันหมดเลย
ดีได้รุ้จักกัน ถือว่าคุ้มตรงนี้แหละ ฮ่าๆๆๆ

ก็ถามน้องบอกว่างานจะเริ่มประมาณ 6 โมงเย็น
แล้วไอ้ที่แมนต้องเดินเนี่ยประมาณทุ่ม
เราก็ว่าเออทัน แต่ที่ไหนได้ ไม่ทัน  เพราะเดินเกือบสามทุ่ม 
ไอ้แมนก็เลยไม่ต้องไปมันแล้วครับ
เขาก็เลยให้พาไปนั่งกิน นั่งกินได้ซักพักก็อยากเปลี่ยนชุด
เพราะกลัวของเขาเลอะ
แต่พอเดินกลับมาที่เราเอาชุดเราวางไว้  โทดครับท่านไม่เจอ
หายไปไหนไม่รู้แล้ว
พี่เขาก็ว่าสงสัยมีคนหวังดีเก็บให้ เราก็อืมนะ ไม่คิดมาก 
กลับไปกินก่อนก็ได้ฟะ
แต่กินไปกินมารู้สึกไม่คอ่ยดีกลัวหาย   ก็เลยขอพี่ไปเปลี่ยนอีกที 
คราวนี้สรุปครับ  หายจริงครับ    เซ็งเลย สะเออะด้วยนะ
ใส่ชุดทั้งชุดนี่ Dapper ที่ไปแลกมาหมดเลย
ตกแล้ว สี่พันครับ ทั้งเสื้อทั้งยีนส์
โอแม่เจ้า งานที่ไปแล้วจะช่วยส่งเสริมให้ได้ตังค์ก็ไม่ได้ไป 
แล้วพอมาช่วยงานนี้ ดูดิ ของหายอีก
เหมือนเสียตังค์เลยอ่ะ คิดดู๊!!!!

แต่ก็บอกเขาอ่ะนะ ว่าไม่ต้องคิดไรมาก แมนไม่เป็นไร
หายก็หายเพราะมันหาายไปแล้วนี่นาเนอะ จะให้ทำไงอ่ะ 
ก็เลยไปเปลี่ยนชุดตัวเองที่หอมากินต่อ คราวนี้เลยโมโหนิดๆครับ
ซัดสาโทกันมันเลย งานไม่ต้องไปแล้ว  ของก็หายแล้ว
ขอมันส์ก่อนล่ะวะคืนนี้
เฮ้อนี่แหละเรื่องที่จะเล่า  "ขันโตกมหาสนุก"
แต่ก็ดีนะเพราะอย่างน้อย เราก็ได้แสดงออกว่าเรารักน้องมัน 
แล้วก็ให้มันภาคภูมิใจว่าเด็กหอในน่ะ มันสำคัญ อยู่แล้นนนน   
พูดไปพูดมาจะเข้าเรือ่งรัก เกษตรศาสตร์ เราอีกแล้ว  ฮ่ะๆๆๆ
พอและ เล่ายาวไปหน่อย

อ่านจบไหมเนี่ย ถ้าไม่จบไม่เป็นไรนะ 
แต่ถ้าจบแล้วช่วยเมนท์หน่อยว่า

มีงานอะไรบ้างที่ทุกคนชอบไปเที่ยว เผื่อเราจะได้ไปเที่ยวบ้าง
ของมหาลัยอื่นก็ได้นะ จังหวัดอื่นก็ได้
                               คืนนี้ง่วงแล้ว ฝันดีนะทุกคน

เออใช่ เราจะบอกว่า เดี๋ยวคืนนี้เอาบอลลงตรงวินโดว์มีเดียก่อน

                      ขู่แมนยูมันหน่อย

พรุ่งนี้ หงส์แดงจะยิงให้กระจาย  ใครมีปัญหาบอกมา  
แล้วเดี๋ยวผ่านแดงเดือดไปจะมาอัพนะ
ยังไงอันนี้ช่วยเมนท์หน่อยแล้วกัน
ถ้าเห็นเมนท์น้อยบางทีไม่อยากเขียนใหม่
เพราะบางคนจะไม่ได้อ่านเพราะจะอ่านอันใหม่อย่างเดียว

       ไม่ได้อัพซะตั้งนาน  ได้ฤกษ์อัพกับเขาเสียที     

                   ก็สอบอยู่น่ะนะ เลยไม่รู้จะมีไรเล่าให้ฟัง    แต่นี่เห็นมันไม่เปลี่ยนแปลงเป็นอาทิตย์เลยจัดการซะหน่อย   

              หลายคนคงสอบเสร็จกันแล้วนะ แต่เกษตรปีนี้ สอบหลังปีใหม่  เลยหมดสนุกเลยช่วงนี้   

           แต่นึกขึ้นมาได้ว่า วันเสาร์นี้จะเป็นวันเด็กแห่งชาติ  แฮ่ๆๆ อย่าบอกซิว่าเลยวัยแล้ว  ไม่หรอก

        ทุกคนก็คงอยากเด็กกันอยู่ใช่ไหมล่ะ  ลองดูซิ ลองไปหาที่เที่ยวดู  ลองพาพ่อพาแม่ไปเที่ยวดู

     แล้วจะได้นึกถึงวันเก่าๆ  ที่แม่จะพาจูงไปเที่ยวตามงานวันเด็กที่แต่ละจังหวัดจะจัดกัน  มีของรางวัลเยอะแยะมากมาย    ทุกคนก็คงเคยผ่านมาอยู่แล้วล่ะเนอะ 

        แต่ปีนี้น่ะซิ ไม่ได้กลับบ้าน  เพราะว่า ต้องไป งานวันเด็กที่สยามพารากอนกันกับ พวกดัชชี่นี่แหละ

ถ้าใครว่างๆก็ลองไปได้นะ เผื่อเจอกัน สองวันแน่ะ ทั้ง เสาร์ทั้งอาทิตย์เลย      

             แค่นี้ก่อนดีกว่า จะไปอ่านหนังสือต่อแล้ว ไว้สอบเสร็จวันศุกร์นี้จะมาอัพใหม่

          เออตอนนี้เปลี่ยน วีดีโอแล้วนะ  กลัวจะเบื่อบอลกันน่ะ  นั่งดู Mv ไป เห็นว่า Sexy ดี

        เผื่อใครยังไม่เคยเห็นด้วย    เอามาลงให้ดูเล่นๆนะ   ถ้าใครอยากดูบอลแปลกๆแบบนั้นอีก 

     บอกได้นะ ผมอัพไว้ในเน็ตให้โหลดกัน  

            จริงๆ อยากอัพ Mv ของญี่ปุ่นอันนึงที่มันซึ้งๆมากๆๆๆๆๆ  แต่เก็บไว้ก่อน  เดี๋ยวไว้วาเลนไทน์

ค่อยเอาลง  เพราะมันเกี่ยวกับผู้ชายคนนึงที่ต้องเสียสละมากๆ กับความรักน่ะ    

            เดี๋ยวจะทยอยอัพให้ดูนะ  จะเปลี่ยนเรือ่ยๆ ใครที่อยากได้อันไหนที่เคยดูไปแล้วเมนท์ไว้นะ

       ยังไงตอนนี้ก็ สุขสันต์วันเด็กนะคร๊าบบบบ เที่ยวให้สนุก 

ก่อนอื่นก็ต้องขอสวัสดีปีใหม่ก่อนนะทุกคนที่เข้ามาในสเปซของแมน ก็ขอให้มีแต่ความสุขความเจริญน๊า คิดสิ่งใดก็ขอให้สมดังหวังดังปราถนานะ    สิ่งไม่ดีวันเก่าๆที่แล้วมาก็ขอให้มันผ่านพ้นไป เก็บเอาไว้เป็นบทเรียนแล้วสร้างสรรค์สิ่งที่มันดียิ่งขึ้น ให้พบเจอแต่ความสุขความเศร้าความทุกข์ขอให้มันหายไป สู้ๆสู้ๆ วันใหม่กับสิ่งใหม่ๆยังรอเราไปพบไปเจอมันอยู่น๊ะ
           โอ๊วววววววว!!พรยาวจังเนอะ ไม่แก่แต่ขอให้พรนะ

            วันนี้ก็ปีใหม่พอดี ก็เลยคิดว่าได้ฤกษ์งามยามดีเปลี่ยนแปลงสเปซใหม่ซะหน่อย เปลี่ยนสีเป็นสีเขียว เพราะวันนั้นไป Shop Dapper ที่สยามมา เขาว่า Collection ตอนนี้เน้นสีเขียว เราก็เลยเอาบ้าง เพราะเห็นมันก็สวยดีเนอะ   ใครเข้ามาดูแล้วว่าไง เมนท์ได้นะ ว่าสวยไม่สวย    

            เมื่อวานวันส่งท้ายปีใช่ไหมล่ะ  แต่ละคนก็คงจะไปเที่ยว Countdown ที่ต่างๆ คงสนุกกันมาเลยซิ  เล่าให้ฟังได้น๊า    ส่วนแมนน่ะเหรอ ปีนี้แปลกมากๆ   ไปหลายที่เหลือเกิน 

            เริ่มตั้งแต่ตอนเย็นๆแล้ว ก็ไป สยามพารากอน กับเต้ย ที่ธรรมดาไอ้น้องคนนี้มันต้องนั่งรถถ่อมาจากบ้านแพ้ว เพื่อมาเที่ยวกับแมนทุกปี  ปีนี้ก็เลยจัดให้มันหน่อย  ไปเดินซักพัก  โหคนเยอะจัง แต่ที่ไม่ค่อยใหญ่    แล้วก็จริงๆคือนัดกับเอม แล้วก็พี่ม๊อคไว้ว่าปีนี้จะไปที่สนามหลวง  เพราะคืนก่อนเคาท์ดาน์ว  เอมมัน บิ๊วท์ ไว้ซะ แมนอยากไปเลย " แมนไปเวิร์ลเทรดน่ะไม่มีไรหรอก นั่งเฉยๆ ไม่หนุก  ไปสนามหลวงไหม เขามีเหมือนงานวัดเลยนะ  มีไรเล่นตั้งเยอะ  " 

          ไอ้เราก็กลัวเบื่อเลยอยากไปสนามหลวงด้วยเลย  ก็เลยนัดพี่ม๊อคที่บังเอิญเจอในเอ็ม คืนนั้นพอดี เลยชวนกันไป   

          พอนั่งรถออกมาจากสยามพารากอนก็ประมาณสองทุ่มกว่าๆ  มาถึงสนามหลวงตอนสามทุ่มครึ่งเห็นจะได้  โห  ใหญ่จริงๆครับ ที่จัดงานน่ะ ใหญ่  แต่งานนี่โหไม่มีไรเลย    มีชิงช้า ยิงปืน อะไรแบบนี้น่ะ แล้วก็เวทีการเเสดง

          แล้วเอมก็มาถึง พร้อมกับพี่นู๋แนน  ก็เลยยืนคุยกันซักพัก  เลยโทรไปบอกพี่ม๊อคว่าไม่ต้องมาแล้วไม่มีอะไร เดี๋ยวหาที่ไปกันดีกว่า   ก็เลยบ๊ายบาย แม่สาวทั้งสองคนไป      แล้วก็ต้องนั่งรถกลับไปลาดพร้าวอีก เพื่อไปหาพี่ม๊อค

          พี่ม๊อคก็ชวนไปนั่งกินเบียร์กันที่บางกะปิ เพราะมีคูปองฟรีอยู่ ก็เลยเอาวะ ไม่รู้จะไปไหนแล้วนี่ ไปในเมืองพี่ม๊อคก็คงไม่ชอบ เอาแบบนี้แหละ เคาท์ดาน์วกับพี่เลี้ยงมิสทีนแทนแล้วกัน  แต่เหมือนอะไรจะแกล้งเราให้ไม่ได้ เคาท์ดาน์ว  ไปถึงลานเบียร์  โต๊ะเต็มครับ  โอ๊ววววววว พระเจ้าช่วย     

        เห็นดังนั้นพี่ม๊อคเลยพาไปกินจิ้มจุ่มแทน ใกล้ๆกันนั่นแหละ  นั่งกินไปซักพักก็ดูบอลไปเพลินๆ     โห  มันจุดพลุแล้วครับ   ปีใหม่แล้วครับ  โอยยยยย ตื่นเต้น แต่ไม่ได้นับถอยหลังกับเขาเลย   เลยจัดให้พี่ม๊อคไปหนึ่งที คือ  นับเองเลย  5 4 3 2 1  แล้วก็หันไป Happy New Year  นะคร๊าบบบบบบ  แล้วก็หัวเราะกันคุยกันไปคุยกันมาก็ตีสองกว่าก็เลย  พากันกลับ 

         พี่ม๊อคมาส่งที่มหาลัย  แล้วก็มีให้ของขวัญเราด้วย เป็นนาฬิกาวิทยุ หมาน้อยน่ารัก    จริงๆเราก็กะว่าจะซื้ออะไรไปให้เขาอยู่เหมือนกันแหละ ยังบอกเต้ยมันอยู่เลยว่าหาของขวัญไปให้พี่ม๊อคหน่อยดีกว่า เดินดูที่สนามหลวงก็ไม่เห้นมีไรน่าสนใจเลยกะมาซื้อที่อื่นแต่ไปๆมาๆมันรีบจนไม่ได้ให้ไรเลย  

                        ถึงจะแปลกๆไปในปีนี้ แต่ก็มีความสุขดีไปอีกแบบนะ     

     แล้วเพื่อนๆล่ะ ไป Countdownที่ไหนกันมาบ้าง บอกหน่อยนะ อยากรุ้ว่า พวกเราไปไหนกันมาบ้าง   ปีหน้าได้เลือกที่ใหม่ๆอีก 

ปล. เมื่อคืนหงส์แดงผงาดอีกแล้ว 10 นัดติดแล้ว แต่เชลซีมันบ้าไรวะ

       แล้วอย่างนี้เมื่อไหร่จะตามทันวะ  แต่ ไอ้คล้าว มาแว้ววว

      Merry X'Mas  นะครับทุกๆคน

            "ขอให้มีความสุขมากๆนะครับ ในวันคริสมาสต์นี้   อยากได้ไรก็ขอให้ได้ดังใจหวังน๊า   ให้มีลุงซานต้า  หรือน้องซานตี้ นำของขวัญมาให้ด้วยนะ " 

           พอถึงวันคริสมาสต์ก็อดนึกถึงโรงเรียนเก่าตอนสมัยประถมไม่ได้เนอะ  ใครที่เป็นเพื่อนโรงเรียนคริสเราเข้ามาอ่านแล้วมาเมนท์ไว้หน่อยนะ ว่าได้ไปงานมาบ้างเปล่า  ตั้งแต่เข้ามาเรียนที่เกษตรนี่ยังไม่เคยไปงานคริสมาสต์โรงเรียนเราเลยเนอะ  คิดถึงครู คิดถึงเพื่อน  คิดถึงเวลาเก่าๆทุกๆอย่าง รักมากนะ  มหาชัยคริสเตียนวิทยา        

ไม่ได้อัพมาอาทิตย์นึง  ก็พอมีไรจะเล่าให้ฟังบ้างล่ะ    แต่ส่วนใหญ่ไร้สาระทั้งนั้นเลยอ่ะ  สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์ที่แย่มากๆ  ไม่สบายทั้งสัปดาห์ นอนขี้มูกโป่งตลอดเลย   ไม่ได้ทำไรเลย

      แต่เมื่อวานสนุกดี ไปงานเลี้ยง ของนิสิตชมรมนิสิตอีสานที่ ม.เกษตรนี่แหละ เขามีงาน เรียกว่า งาน "พาแลง 05"  เป็นคล้ายๆแบบ งานกินเลี้ยงตอนเย็นไรงี้อ่ะ ความหมายของมันเนี่ยนะ ก็ยังงงๆอยู่  ไปกับเขาหมดแหละ ขอให้มีความสนุกน่ะ ไปตลอด งานเขา Open รับคนทุกภาค  

      ก็ตอนแรกนึกว่าจะนั่งกิน นั่งดูโปงลางธรรมดา  แต่ที่ไหนได้ มีสาโทขาย เลยซื้อกันมานั่งกินกับเพื่อนที่หอในเนี่ย  กินไปกินมา  เพลงชักเล่นมัน  ฟังไม่รู้เรื่อง ไม่สนแล้ว ไอ้แมนไปแล้วครับ  หน้าเวทีเลย   เซิ้งซะม่วนหลายเลย   จากตอนแรกว่าจะนอนซักไม่เกินเที่ยงคืน  พอไปกิน กลับมางี้นอนตีสอง หวัดมันคงจะหายหรอกนะ เฮ้อ      

    นี่ก็ใกล้สอบแล้ว ยังไม่ได้อ่านไรเลย  นี่แหละที่บอกว่า หมดเวลาสนุกแล้วซิ    คงไม่คอ่ยได้เล่นเน็ตแล้วล่ะ ช่วงนี้   แต่ปีใหม่ขอวันนึง อยากไป Countdown  แต่ยังไม่รู้เลยว่าที่ไหนดี อาจจะเป็นที่ เวิร์ลเทรดเหมือนเดิมก็ได้ สนุกดี แต่ถ้าใครมีที่ดีดีก็แนะนำบ้างนะ เผื่อไปด้วยจะได้มีเพื่อนไป

    วันนี้ไม่มีไรดีดีมาให้อ่านเท่าไหร่นะ  เอาเป็นว่าแนะนำสเปซหน่อยแล้วกันเผื่อใครยังไม่เห็น  ใครอยากดูเอ็มวีอะไรบอกได้นะ เผื่อหามาลงไว้ให้ได้  แล้วเพลงตอนนี้ อันดับหนึ่งใน Chart เราเปลี่ยนแปลงแล้ว  เพราะ ไปติดใจ ตายในหน้าที่มากๆช่วงนี้ เลยให้เขาขึ้นที่หนึ่งเลย ใครที่ไม่เคยฟังก็ลองฟังดูนะ  คนร้องตัวจริงเสียงดีโคตร วันนั้นยังมาเดินแจกลูกอมให้กินอยู่ที่หอในเลย  

    แล้วก็มีรูปด้วยนะจากการถ่าย I-Spy กับเพื่อนมาให้ดู แต่มันยังไม่เต็มเซ็ทอ่ะนะเพราะนี่เอามาจากเว็บ ยังไม่ได้ไปสแกนเลย ไว้เดี๋ยวสแกนแล้วจะเอามาลงให้ดูพร้อมกับที่ถ่ายใน Volume เลยนะ ได้ทำทีเดียว    แล้วก็แถมรูปรับน้องด้วย  เป็นภาพคร่าวๆกิจกรรมของเด็กหอในในเกษตระน่ะนะ ชอบไม่ชอบยังไงบอกได้นะ 

     เอออีกเรื่องดีกว่า พอวันคริสมาสต์แล้ว คิดถึงหนังเรื่องนี้ทุกทีเลย  ใครยังไม่เคยดูไปดูนะถ้าหาดูได้วันนี้คงจะดีนะ  ยิ่งถ้ามีแฟนรับรอง สุดยอด  Love Actually  สุดยอดหนังรักของ ฝรั่งในใจเราเลย ดูทีไรซึ้งทุกที  คิดถึงเพลงนี้ด้วย  Love Is All Around   ถ้าใครอยากฟังเข้าไปฟังได้นะ แต่รับรอง ถ้าฟังปกติไม่อินหรอก  ต้องดูหนังก่อน แล้วกลับมาฟัง มันจะติดปากคุณประมาณหนึ่งอาทิตย์เลยล่ะ เราเป็นมาแล้ว    

ช่วงนี้ยังไงก็ดูแลสุขภาพกันด้วยนะ เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย หนาวๆ ยังไงไม่รู้  วันนี้ไม่หนาวเฉยเลย   มันเปลี่ยนบ่อย ไม่อยากให้ไม่สบายกัน